menu Menü
02:59 Kapıları
Saydığım yirmi dördüncü kuş da az evvel gözden kayboldu
Neşe Usta Edebiyat, Şiir
Onur Savaşı / Jagten Geri Bu Matem Atik Olacak İleri

Sanki o son mavi rafını yazamadan ​şarap olacak dünya​ .
En az yedi dilde özür dilemeyi öğretmelerimle güneş ve ay sevdasına
Kuşları, maviyi,
hazanı ve geceyi kaç dilde sevdiğimi bilmiyorum.
Göğün heyelanı gibi sırtımı saran saçlarımı,
Beni terk eden saçlarımı bile affediyorum artık.
Senin kalbinden gelen kokuların biriktiği kavanoz devriliyor;
Pencereye en yakın koltuğa oturmuşken yüzüm ağrısı
Gözlerimde ellerinin atlası
Üstelik gecenin tam 02:59 kapıları
Eşiğinde çiğnenip tükürülmüş sabahlar
Kanserli bir eşyanın fısıltısı.
Saydığım yirmi dördüncü kuş da az evvel gözden kayboldu,
Çok sönmüş bir sesle
Ense kökünden parçalanışlar
Dikişi sökük virgüller ve noktalar askıda unutuldu.

Bak,

Elli güvercin tuttu bir şiirin elini

Sen hiç.

Bunu paylaşın:


Geri İleri

keyboard_arrow_up