menu Menü
Ben, Herkeslerden Lütfen
"yaradan ey yaradan dört yıl değil bin yıl geçse aradan"
Hakan R. Temiz Edebiyat, Şiir
Kırmızılı Kadın Geri Erimek İleri

gaziler köşkünden bildiriyor ekranlarda rütbe 
kaç kişi derdest edildi ovada yaylalara rapor 
geçin canım şimdi sırası mı dönüşümsel kent 
uzun uzadıya düşünenler için ordumuz iştimada 
işsiz kalmak için çalışıyorum lütfen 

uğultu uğultu uğultu
çın çın çın 
atmosfer hazır ve de eş zamanlı nazır 
hadi konuşalım seninle fidanlarını satan peyzajı 
zorunlu olarak yer aldığın satırları 
sırtına yaslanan ergen sırları 
falan filanı seviyor – resimli kalp- piçleri 
sanma sakın yalnızlığımdandır bu şüphe 
ama bir daha başkalarını meyveleme
rayiç bedelini köklerinden sayın lütfen 

yumuşak bir yüzey nefes alan ödüyor karşılığını elleri ayakları olanlar burkulacağını insan sanıyor 
çekilen bir karaltıdan anlıyorum dışarıda yaşam var 
kaç zamandır ben mi kaldım bana karşılık ben 
kuyruğumu kabartma hem ben de kediyim
dilini de bilmiyorum sus artık yeter 
unutmadan lütfen of çekme gece 

“yaradan ey yaradan dört yıl değil bin yıl geçse aradan”
seslerine veda edemiyor diye deli midir kulaklarım 
bırak şimdi kendi istemiş okumayıları
vallahi bir bir şeyim yok lambanın kopmuştu ses telleri 
sehpaya da ben belletmedim aksamayı 
inanmazsan yelkenini vuvulayan saatle konuşalım 
al işte bak iyiyim tamam geliyorum 
“sensin ateş diye kanımızdaki sensin ışık diye önümüzdeki” 
ben demedim bir dakika ben demedim 
lütfen sus lütfen sus lütfen sus

Mersin’de deniz kenarında bir çift ayakkabı bulundu 
                              BASINDAN…

Bunu paylaşın:


Geri İleri

keyboard_arrow_up